foto1
foto1
foto1
foto1
foto1
.

Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Słupsku

76-200 Słupsk, ul. Fabryczna 1, tel.(fax) 59 8456085, 571381158, e-mail: pppslupsk2@interia.pl

Danuta Hałasiewicz - Tokarska

Co to jest PTSD?

PTSD (post-traumatic stress disorder) jest to zaburzenie stresowe pourazowe. Należy do grupy zaburzeń lękowych. Może pojawić się w wyniku wyjątkowo silnego stresu, podczas którego doświadcza się poczucia bezradności i bezsilności.

Kto jest najbardziej narażony na wystąpienie PTSD?

  • Świadkowie i ofiary aktów przemocy przebiegających gwałtownie.
  • Osoby uczestniczące w wypadkach komunikacyjnych
  • Osoby biorące udział w wydarzeniach tj katastrofy naturalne, przemysłowe
  • Dzieci zaniedbywane, wykorzystywane seksualnie, upokarzane

Jakie są objawy PTSD?

Objawami PTSD są przede wszystkim:

  • Silne pobudzenie (drażliwość bądź wybuchy gniewu; problemy z koncentracją; nadmierna czujność)
  • Unikanie (unikanie sytuacji przypominających stresujące wydarzenie; unikanie myśli i uczuć związanych z tym wydarzeniem; utrata zainteresowań ważnymi dotychczas czynnościami)
  • Ponowne doświadczanie (natarczywe wspomnienia ze stresującego wydarzenia; koszmarne sny o tym wydarzeniu)

PTSD u dzieci:

UWAGA!

Objawy u dzieci często są maskowane tzn. mogą występować np. objawy somatyczne (bóle narządów, problemy z jedzeniem, problemy z oddychaniem, chroniczne zmęczenie).

Co powinniśmy zrobić, jeśli podejrzewamy PTSD?

  • Porozmawiać z lekarzem rodzinnym (w celu wykluczenia problemów zdrowotnych)
  • Porozmawiać z wychowawcą lub innym nauczycielem dobrze znającym dziecko
  • Udać się do pedagoga
  • Skorzystać z pomocy psychologa orientującego się w tym problemie

Wskazówki do postępowania:

  • Zapewnij dziecku wsparcie, życzliwość, ciepło
  • Nie ignoruj jego uczuć i przeżyć
  • Nie naciskaj, jeśli dziecko nie chce rozmawiać, ale wyjaśniaj cierpliwie i nawet kilkakrotnie, jeśli dziecko ma ochotę na rozmowę (wielokrotne pytania pozwalają dziecku „oswoić lęk”)
  • Wyjaśnienia dotyczące trudnej sytuacji dostosowuj do wieku i poziomu dziecka
  • Składaj wyłącznie realne obietnice - nigdy nie mów „wszystko będzie dobrze”
  • Modeluj, czyli poprzez własny przykład pokazuj dziecku, jak radzić sobie z trudną sytuacją
  • Normalizuj, czyli zapewniaj, że ma ono prawo do przeżyć, emocji
  • Obserwuj reakcje dziecka i w razie niepokojących objawów (problemy somatyczne, zachowania nerwicowe) - nie zwlekaj z poszukiwaniem pomocy u specjalisty!



 

Gościmy

Odwiedza nas 14 gości oraz 0 użytkowników.

2017 Copyright Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna w Słupsku Rights Reserved